خانه / آخرین اخبار / گفتگو با ابوتراب خسروی ، رمان نویس فسایی / زندگی نامه و تصاویر

گفتگو با ابوتراب خسروی ، رمان نویس فسایی / زندگی نامه و تصاویر

به گزارش فسانا ابوتراب خسروی در سال ۱۳۳۵ در شهر فسا متولد شد. پدرش نظامی بود؛ به همین دلیل سال‌های جوانی او در شهرهای مختلف ایران گذشت. در سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ در دبیرستانی دراصفهان درس می‌خواند و شاگرد هوشنگ گلشیری، نویسنده ایرانی بوده‌است.

او لیسانس آموزش ابتدایی دارد و سال‌ها در شیراز به کودکان عقب‌ماندهٔ ذهنی آموزش می‌داده است. در حال حاضر بازنشسته شده و در شهر شیراز زندگی می‌کند. خسروی متأهل است و سه فرزند دارد.

مضمون آثار

آثار ابوتراب خسروی از مضامین سوررئال با تکیه بر ویژگی‌های رمان پست مدرن مایه‌ور است. او با احاطهٔ نسبی بر ادبیات کهن، دارای نثری پخته و قوی است. در آثار خسروی زبان ویژه‌ای را می‌بینیم که تمایل به باستان‌گرایی، کهن‌الگویی و بازگشت به زبان متون مقدس دارد. گفت‌وگوی متن‌های گوناگون و بینامتنیت در آثار خسروی دیده می‌شود. نوشته‌های او بوی رؤیا و اسطوره می‌دهند و به همین دلیل «همه‌زمانی» و «همه‌مکانی» است؛ زمان در آثارش می‌شکند؛ آثار خسروی انسان را به درنگ، اندیشیدن و استغراق در واژه‌ها دعوت می‌کند. موضوعاتی مثل هستی، مرگ، عشق و انسان که با استحاله‌های پی در پی در آثار وی وجود دارند از موضوعات اصلی کارهای اوست.

کلمه، کلیدواژهٔ اصلی آثار ابوتراب خسروی است. «کلمه» در آثار خسروی اصالت دارد.

کتاب‌شناسی

  • هاویه (۱۳۷۰) مجموعهٔ داستان
  • دیوان سومنات (۱۳۷۷) مجموعهٔ داستان
  • اسفار کاتبان (۱۳۷۹) رمان، برندهٔ جایزهٔ مهرگان ادب
  • رود راوی (۱۳۸۲) رمان، برندهٔ چهارمین دورهٔ جایزه هوشنگ گلشیری
  • ویران (۱۳۸۸ ـ نشر چشمه) مجموعهٔ داستان، برندهٔ یازدهمین دورهٔ جایزه هوشنگ گلشیری
  • حاشیه‌ای بر مبانی داستان (۱۳۸۸ ـ نشر ثالث) (مجموعهٔ مقالاتی در خصوص تئوری‌های داستان با تکیه بر مقولهٔ داستان ایرانی)
  • ملکان عذاب رمان (۲۰۱۲، نشر ناکجا پاریس)
  • … آواز پر جبرئیل... (نشر گمان، ۱۳۹۳)

خسروی حق نشر رمان‌های سه‌گانه اش «اسفار کاتبان»، «رود راوی» و «ملکان عذاب» و همچنین «مبانی داستان‌نویسی» را در سال ۱۳۹۳ به نشر گمان واگذار کرد.

 

ابوتراب خسروی که اینک شصت سال دارد می گوید: از ۱۲ سالگی نوشتن را آغاز کردم، با این انگیزه که روشی برای درک دیگران و مفاهمه بیابم که یافتم.
« اگر کسی رمان خوان باشد، کمتر به خشونت گرایش پیدا می کند، اگر رمان تبدیل به جریان مفاهمه شود، خشونت در جامعه کمتر می شود، رمان، جریانی بالنده است که جامعه را هوشیار می کند».
این جمله ها، جمله های کلیدی ابوتراب خسروی متولد فسا در استان فارس است که دوشنبه در گفت و گو با ایرنا دیدگاه هایش را در مورد ادبیات داستانی بیان کرد.
این نویسنده که برای نوشتن رمان هایش چندین جایزه از بنیادها و جشنواره های کشور گرفته معتقد است:هنوز هم برخی مردم، رمان خواندن را جدی نمی گیرند. در ایران به جنبه تفنن رمان اهمیت بیشتری می دهند در حالی که رمان دارای دو بعد است: تفنن و مفاهمه.
خسروی بر این نکته تاکید بسیار دارد که منظور از مفاهمه، درک کردن حضور دیگری و دیگران است.
مثالی که او برای مفاهمه و کمترشدن خشونت و درک کردن حضور دیگری می زند این است که در رمان ما با افراد مطرود جامعه هم سرو کار داریم و آنان در رمان و داستان، حرف می زنند و رفتارها و واکنش هایشان به تصویر کشیده می شود. این امکان در دیگر انواع ادبی یا نیست یا کمتر هست.
نویسنده رمان «رود راوی» می گوید: جامعه ما متکثر شده و یکی از پیش شرط های خواندن ادبیات داستانی،متکثر بودن جامعه است.
خسروی، مصداق متکثرشدن جامعه ایران را علاقه مندی مردم به ویژه جوانان به داستان نویسی و خواندن داستان می داند.
او در این زمینه گفت: در ۲۰ تا ۳۰ سال اخیر جریانی از شمال تا جنوب و حتی شهرهای کوچک ایران ایجاد شده و مردم به نوشتن داستان و ادبیات داستانی گرایش یافته اند و علاقه مند شده اند تا با این گرایش و علاقه بتوانند درک درستی از شرایط اجتماعی داشته باشند و در واقع علاقه به داستان نویسی و خواندن داستان که نوعی تفنن است، زمینه ساز مفاهمه بیشتر هم شده است.
جمله ای که این نویسنده به عنوان عصاره سخنانش درباره جریان های علاقه مند به ادبیات داستانی بیان کرد چنین است: ادبیات دارد به جریان بالنده از جنس مفاهمه تبدیل می شود.
خسروی همچنین معتقد است: این جریان را می توانیم به توسعه اجتماعی تعبیر کنیم زیرا در این قضیه، اندیشه توسعه می یابد.
نویسنده رمان «اسفارکاتبان» نتیجه گرفت:اگر می خواهیم جامعه ای توسعه یافته داشته باشیم، چنین امکانی از طریق فرهنگ میسر است و نوع ادبی داستان، شالوده این توسعه است.
وی کارگاه های داستان نویسی و کلاس های داستان نویسی را نمایانگر تاثیر فرهنگ مفاهمه و جنبه های تکثر در جامعه می داند .
این نویسنده اظهار داشت: در کارگاه های داستان نویسی، شرکت کنندگان عملا با این نوع ادبی آشنا می شوند و در این مکان ها داستان خوانی و شنیدن داستان رواج دارد و در کلاس داستان نویسی، شرکت کنندگان روش تحلیل جامعه را یاد می گیرند.
خسروی درعین حال از سامانه آموزش رسمی انتظارات و گلایه هایی دارد.
از دیدگاه این نویسنده، دانش آموزان در سامانه آموزش رسمی با مفهوم ادبیات معاصر آشنا نیستند و حتی می توان گفت نسبت به ادبیات داستانی،احساس کراهت در این سامانه غالب است.
نویسنده مجموعه داستان «دیوان سومنات» در این باره گفت:جایی که باید داستان و رمان تعلیم داده شود،سامانه رسمی آموزشی از کنار آن می گذرد و تعلیم نمی دهد.
خسروی، تخیل را اساس زندگی می داند و اظهار می کند که تخیل اساس آفرینش های هنری است.اگر تخیل را از زندگی ما بگیرند، چیزی نخواهیم داشت. نوشتن و خواندن همانند برپاکردن رستاخیز است. یک عده را زنده می کنی تا زندگی کنند.
سفارش او به جوانان و مشتاقان نویسندگی این است:هرکس می خواهد نویسنده شود ابتدا باید کتابخوان خوبی باشد. بدون اینکه شخص، کتابخوان خوبی باشد، نویسنده خوبی نمی شود.

ابوتراب خسروی ابوتراب خسروی ابوتراب خسروی

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

x

حتما ببینید

58566

دستگیری بیش از ۴۰ خرده فروش مواد مخدر و کیف قاپ در فسا

به گزارش فسانا به نقل از yjc سرهنگ فرج رستمی فرمانده نیروی انتظامی شهرستان فسا ...